Neden banyo lambalarını “işkence odasına” sokuyoruz? Dürüst olalım: Banyolar, elektronik cihazlar için tam bir kabus. Yoğun buhar, aşırı sıcaklık değişimleri ve havada sürekli bulunan nem var. Bu, oldukça zorlu bir ortamdır. Eğer göndermeden önce sadece “prüze takıp ışığın yanıp yanmadığına” bakarsak, size yalan söylemiş oluruz. Birkaç ay içinde lambaların ampulleri yanar ve konektörleri paslanır. Kimse bunu istemez. Nem konusunda şunu bilmelisiniz: Su buharı oldukça tehlikelidir. Kasa ve conta bölgelerindeki en küçük boşluklara bile sızar. Lamba açılıp kapandıkça bu nem hareket eder ve kirleri ve kontaminantları elektrotlara doğru çeker. Eğer fabrikada contaları maksimum seviyede test etmezsek, gerçekten dayanıp dayanamayacaklarını bilemeyiz. Bu yüzden her partiyi yüksek nem koşullarında test ediyoruz. Böylece lambalar müşterinin tavanında arızalanmasın. Kabloların kuvars tüpüne nasıl bağlandığına da büyük önem veriyoruz. Eğer orada korozyon meydana gelirse, elektriksel direnç artar. Bu da aşırı ısınmaya yol açar. Sonunda bir konektör erir veya filaman kırılır. Bu durum oldukça kötüdür. Yıllar sürecek buhar etkisini simüle ederek, metallerin temiz kalmasını ve akımın düzenli olmasını sağlıyoruz. Tabii ki bu en hızlı yöntem değil. Bu testler üretim sürecimize günler ekliyor. Her şeyi yavaşlatıyor. Ama bizim için sorun değil. Neden mi? Çünkü lüks banyolarda meydana gelen arızalar gerçekten korkunçtur. Lüks bir armatürdeki ampulü çıkarmak, tüm sistem risk altına girer. Bu riski göze almak mantıklı değil. Lambalar eskidikçe, yansıtıcı kaplamaları ve gücünü yakından izliyoruz. Eğer ışık zayıflarsa veya bir conta basınç altında hasar görürse, tüm partiyi atıyoruz. Bu sayede, birisi duşu açtığında lambanın hemen arızalanmayacağından emin olabiliyoruz.